Vorige sprint liet het probleem zien: een tomaat die twee jaar buiten staat komt op honderd procent ziektekans uit. Deze sprint bouwt het antwoord. Een kas die warmte vasthoudt, en een ketel die bijstookt wat er toch weglekt.
Dezelfde tomaat, dezelfde januari
| buiten | binnen bij 22 °C | |
|---|---|---|
| Ziektekans | boven 0,90 | onder 0,05 |
| Kwaliteit | laag | ruim 0,2 hoger |
Twintig speldagen live meegekeken: buiten 15,1 °C, binnen 22,0 °C, de ketel levert 8,8 kW — precies het verlies — en de tomaat staat op kwaliteit 1,00 met ziektekans 0,00.
Vorige sprint was het probleem zichtbaar. Nu is het antwoord dat ook.
Het tekort is interessanter dan het succes
Zet er een ketel van 2 kW op tegen een Nederlandse februari:
buiten 1,6 °C binnen 3,5 °C doel 22 °C
verlies 2,5 kW ketel 2,0 kW tekort 166,7 kW
Hij geeft alles wat hij heeft en komt er niet bij in de buurt. Het punt is niet dat dit kan gebeuren — het punt is dat het tekort oranje in beeld staat in plaats van stilletjes weggerekend te worden.
Een simulatie die zichzelf redt door je probleem te verbergen leert je niets.
Alles tegelijk, of het klopt niet
De bron was daar expliciet over: alle systemen moeten tegelijk berekend worden. Eén tick loopt daarom in drie passes. Eerst vraagt elke kamer wat hij nodig heeft, dan verdeelt elke bron zijn capaciteit evenredig over die vraag, en pas daarna bewegen de temperaturen.
Kamer voor kamer rekenen zou de eerste in de lijst de hele ketel laten opsnoepen en de rest laten bevriezen — niet omdat dat klopt, maar omdat hij toevallig vooraan stond. Nu krijgen twee kamers, waarvan de een twee keer zoveel vraagt, bij een ketel van 3 kW exact 1 en 2 kW.
Twee dingen die de bron niet uitlegde
"Isolatiewaarde" bleek andersom te lezen. De bron noemt het isolatie en vermenigvuldigt ermee — en dan is hoger juist méér verlies, geen betere isolatie. Ik heb de formule letterlijk overgenomen en de velden genoemd naar wat ze dóén, zodat niemand er later een omgekeerd teken in bouwt. Glas lekt dus meer dan baksteen, en dat is precies de afweging die het bouwen straks interessant maakt.
Muren rekenen per meter, daken per vierkante meter. Twee verschillende eenheden in één formule. Het staat er echt zo, en de muurhoogte zit daarmee in de muurwaarde verdisconteerd. Dat staat nu uitgelegd in het databestand zelf, want dit is precies het soort ding dat over een jaar als fout wordt "gerepareerd".
Een grens die nergens stond
Warmteverlies kan een kamer leeghalen, maar nooit kouder maken dan de lucht buiten. Dat lijkt vanzelfsprekend tot je het niet opschrijft: een kamertje van 5 m³ schoot in de test in één uurtick door naar −1671 °C.
Die grens geldt alleen voor het weglekken. Verwarmen en koelen mogen er wél doorheen, want daar zijn ze voor.
Twee keer opzettelijk gesloopt
| Wat er veranderd werd | Wat er omviel |
|---|---|
| De ketel gelijk verdelen in plaats van evenredig | de test op evenredige verdeling: 1,5 in plaats van 3,0 |
| De ondergrens op het weglekken weghalen | de test die zegt dat lekken nooit voorbij het weer schiet: −1671 °C |
In beide gevallen viel alléén die ene test om.
Honderdachtenzestig tests groen, en de plant tick is voor de derde sprint op rij geen letter veranderd.
Volgende sprint: water.