De plant tick draaide, maar hij werd met de hand gevoed: vijf schuifjes waar jij aan draaide. Deze sprint vervangt er twee door een wereld. Temperatuur en licht komen nu uit een klimaat.
En daarmee krijgt het spel voor het eerst een probleem waar een kas het antwoord op is.
Een tomaat die het buiten probeert
Twee speljaren lang een tomaat gevolgd, buiten, in Nederland:
| Voortgang | 100 % — hij groeit gewoon door |
| Kwaliteit | 79 % |
| Opbrengst | 70 % |
| Ziektekans | 100 % |
Precies wat de flowchart voorspelde en wat vorige sprint nog niet zichtbaar was: kou remt de groei niet, kou maakt ziek. Je oogst komt er wel, maar hij is minder, en slechter, en de plant is de hele tijd op de rand van ziek.
Dat is geen redenering meer. Dat is een meting.
En het is meteen het bestaansrecht van het hele spel: er staat nu een probleem waar glas, een kachel en een lamp geld waard zijn.
De dag heeft eindelijk een nacht
| december | juni | |
|---|---|---|
| Lichturen | 8,0 | 16,5 |
| Zon op en onder | 08:00 – 16:00 | 03:45 – 20:15 |
| Koudste uur | rond 08:00 | rond 04:00 |
Die laatste regel zit subtieler in elkaar dan hij eruitziet. De eerste versie gebruikte één sinus vanaf zonsopgang — en dan valt de warmste piek in december om acht uur 's avonds. De curve loopt nu van twee ankers, en dan ligt de piek in beide maanden gewoon in de namiddag, zoals het hoort.
Het weer past in één getal
Het weer wordt niet opgeslagen. Het weer van dag n is een zuivere functie van het wereldzaad en dat dagnummer. Dat klinkt als een implementatiedetail, maar het lost vier dingen tegelijk op:
- Vooruitkijken is gewoon dag +1 tot +6 uitrekenen. Geen aparte voorspelling, geen onzekerheid die de bron nergens noemt.
- De save groeit met één getal. Niet met een weertabel van honderden dagen.
- Een test kan het jaar achterstevoren aflopen en krijgt dezelfde antwoorden.
- Opnieuw laden geeft hetzelfde weer. Bewijsbaar, in plaats van hopelijk.
Ook de vooruitblik zelf is afgeleid en niet ingetypt: het ontwerp keek een zesde van een jaar vooruit, dus de code deelt het aantal dagen per jaar door zes. Zet je het jaar ooit op 48 dagen, dan kijkt hij vanzelf 8 dagen vooruit in plaats van op 6 te blijven staan.
Twee keer opzettelijk kapotgemaakt
De les van vorige sprint blijft staan: een test die meteen slaagt bewijst niets. Twintig nieuwe tests zijn eerst rood geweest. Bij twee waar dat te weinig zegt, is de werkende code daarna moedwillig gesloopt:
| Wat er veranderd werd | Wat er omviel |
|---|---|
| Het koudste uur op een vast tijdstip zetten in plaats van bij zonsopgang | de test die het koudste uur met het seizoen mee laat lopen |
| Bewolking de dag/nachtcurve niet meer laten dempen | de test die eist dat wolken de nachten warmer en de dagen koeler maken |
In beide gevallen viel álleen die ene test om. Ze wijzen dus precies aan wat ze beweren te bewaken, en niet meer dan dat.
Eén correctie op mijn eigen data
De daglengtecurve kwam in maart en september uit op 12,25 uur, en de test die de brongetallen bewaakt viel daar net buiten.
Ik heb de data naar het anker toe gebracht en de test níet opgerekt. Een test die je oprekt tot hij weer groen is, meet niets meer.
Honderdeenendertig tests groen — en de plant tick zelf is geen letter veranderd. Dat was de belofte van vorige sprint.
Volgende sprint: de warmtebalans. Wat kost het om dat glas warm te houden?