De simulatie kon een tomaat van zaad tot rijp brengen en wist precies wat dat aan warmte en water kostte. Wat hij niet wist: of het uit kan.
Deze sprint maakt de rekening op. Vijf kostenposten, één inkomstenpost, en een prijs die van het seizoen afhangt.
Het getal uit de praktijk is een test geworden
Bij de excursie kwam een verhouding naar boven die sindsdien als belofte in de documenten stond: ongeveer een derde energie, een derde personeel, een derde bank. Nu draait hij:
een speljaar, één kas van 100 m², twee werkers, lening 150.000
energie 7.263 33 %
personeel 7.200 33 %
bank 7.200 33 %
zaden 75
--------------------
kosten 21.738
omzet 26.851 → winst 5.113 op 3.800 kg
Er is een test die dat elke keer opnieuw meet. Wijkt de verhouding af, dan is dat geen discussie meer maar een rood kruisje.
Eén verzonnen getal, en de rest gerekend
Van de bedragen is er precies één gekozen: een dagloon van 100. Dat zet alleen de munteenheid — je kunt het net zo goed 1 noemen.
De rest volgt daaruit:
- Energietarief 0,58 — bij 0,35 verbruikte het referentiebedrijf 4.389 aan energie tegen 7.200 aan loon. Het tarief dat die twee posten gelijk maakt is 0,58.
- Rente 4,8 % — want 150.000 daarvan is precies 7.200, de loonpost.
- Tomaat 5,50 per kilo — bij prijs 1 was de jaaromzet 4.882; 5,50 geeft ruim een kwart marge op de kosten.
Verandert de warmtebalans of het waterverbruik ooit, dan verschuiven deze getallen mee. En de test zegt precies wanneer.
Drie dingen die de meting liet zien
| Verwarmen loont | verwarmd eindigt op 55.113, onverwarmd op 52.177 |
| Zonder seizoensverschil draait de kas verlies | omzet 20.900 tegen 21.738 kosten |
| Hamsteren kost geld | twaalf dagen wachten laat de partij bederven en levert minder op dan dagelijks verkopen |
Dat tweede is de mooiste. Het kwam uit een opzettelijke breuk: haal het seizoenseffect uit de prijs en het bedrijf is niet meer levensvatbaar.
Dat is precies waarom die keuze bestaat. Een kas verdient niet aan méér produceren, maar aan produceren wanneer een ander dat niet kan. Zonder dat verschil is glas een dure manier om verlies te maken.
Een valstrik die drie kwartier kostte
De eerste ijkronde veranderde helemaal niets. De tests bleven de oude bedragen lezen alsof ik niets had aangepast.
De oorzaak: Unity laadt zijn code alleen opnieuw als er scripts wijzigen. Een statische cache in een testklasse overleeft dus een aanpassing die alleen data raakt. En bij balanceren pas je per definitie alleen data aan.
Die caches zijn eruit, met de reden erbij in de code. Dit is precies het soort ding dat je één keer ontdekt en daarna je hele project lang niet meer wilt meemaken.
Tweehonderdvierentwintig tests groen, en de plant tick is voor de vijfde sprint op rij geen letter veranderd.
Hiermee is de eerste mijlpaal rond: de simulatie draait compleet en meetbaar.
Volgende sprint: het grid. Eindelijk, en pas nu.